Τρίτη, 14 Φεβρουάριος 2017 10:50

"Αυριο γιορτάζετε!"

Σούρουπο. Δύο ποτήρια κόκκινο κρασί. Ένα τζάκι αναμμένο.

 Δύο ζευγάρια ψηλοτάκουνα παπούτσια αφημένα πάνω σε χοντρό χαλί. Δυο γυναίκες.

Σύγχρονες. Μοντέρνες. Φίλες. Διαφορετικές μα και τόσο ίδιες...

Μετά από πολύ καιρό τα λένε. Ο τριθέσιος καναπές τις φιλοξενεί κι ακούει την προσπάθειά τους να βρουν απαντήσεις. Διαπιστώνει. Το τέλος μιας ελεύθερης πτώσης που δεν είναι τίποτε άλλο από το ξεκίνημα της αμέσως επόμενης. Η Ζωή αναρωτιέται αν μετά από δύο χρόνια συμβίωσης με τον Κοσμά έχει επιλέξει τον κατάλληλο σύντροφο. Η Μάνια επιβεβαιώνει μετά το πρόσφατο αυτογνωσιακό της ταξίδι πως δεν αγαπάει -- δεν αποδέχεται τον εαυτό της γι` αυτό που είναι. Και οι δυο αναζητούν μαγικές απαντήσεις και λύσεις. Η Ζωή και η Μάνια.
Η γυναίκα της διπλανής πόρτας, η συνάδελφος, το κορίτσι στο απέναντι καφέ, η φίλη, η αδελφή, η μητέρα, εγώ, εσύ. Η Ζωή και η Μάνια. Τα έχουν όλα θα έλεγε κανείς. Χρήματα. Επαγγελματική ισορροπία. Μόρφωση. Οικογενειακή ανεξαρτησία. Καινούρια αυτοκίνητα. Σταθερό και κινητό τηλέφωνο. Εξυπνάδα. Ενδιαφέροντα. Υγεία. Ντουλάπες γεμάτες ρούχα, αξεσουάρ και καλλυντικά.. Πραγματικούς φίλους. Aπειρα ζευγάρια παπούτσια. Ταξίδια. Τα έχουν όλα... και μαζί μ' αυτά - φαντάσματα που προσπαθούν να εξουδετερώσουν. Ανασφάλεια. Φοβίες. Για ένα παρελθόν που ήταν καλύτερο από το παρόν ή ήταν τόσο άσχημο που ακόμη στοιχειώνει το παρόν. Φοβίες. Για ένα μέλλον που διαγράφετε πιο άσχημο απ' το παρόν ή τόσο αβέβαιο, που τρομάζει. Ανία. Έλλειψη αυτοπεποίθησης. Αναταραχή. Σύγχυση. Κούραση. Έλλειψη χαράς και δημιουργίας. Όχι ευτυχία. Κενό. Ερωτηματικά. Βγαίνουν έξω, μα δε διασκεδάζουν πραγματικά.

Μετά από αρκετή ώρα κουβεντούλας, η Ζωή θυμίζει στην Μάνια πως αύριο γιορτάζει. Για φαντάσου, γιορτάζει, και η ίδια το είχε ξεχάσει. Συμπεριφερόταν τον τελευταίο καιρό σα να το αγνοούσε παντελώς. Όμως της άρεσε η υπενθύμιση αυτή. Της άρεσε η ιδέα της γιορτής. Είχε ανάγκη να πιαστεί από κάπου, να βρει μια αφορμή. Είχε ξεχάσει και είχε ξεχαστεί μέσα σε μια καθημερινότητα που την έχτιζε κάθε άλλο παρά γιορτινή.3

Μερικές φορές χρειάζεται να στρέψει κανείς το βλέμμα του στον ουρανό για να βρει τις απαντήσεις που ζητάει στην γη. Έτσι και η Μάνια, οδηγώντας για το σπίτι παρατήρησε πως τα αστέρια γιόρταζαν κι απόψε. Γι` αυτά, κάθε βραδιά, είναι βραδιά γιορτής. Δεν χρειάζονται αφορμές, λόγους, δικαιολογίες και αιτίες. Χορεύουν τρεμοπαίζοντας το φως τους και στο τσακίρ κέφι, κάνουν βουτιές κι εμείς ευχές! Πότε ήταν η τελευταία φορά που πραγματικά κοίταξες τα αστέρια; Και η ευχή; Ποια ήταν η τελευταία ευχή;...

Ξεκίνησε κάνοντας ένα χαλαρωτικό - όσο άντεχε καυτό - μπάνιο. Κούρνιασε μέσα στο μπουρνούζι για λίγο κι άπλωσε στο σώμα της την "καλή" ενυδατική. Περιποιήθηκε το πρόσωπο, τα νύχια και τα φρύδια. Φόρεσε το "καλό" νυχτικό. Κάθισε μπροστά στον καθρέφτη για να στεγνώσει τα μαλλιά. Απόψε δεν ξέχασε ούτε την σιλικόνη για τις άκρες, ούτε τα ρολά για όγκο. Απόψε η Μάνια ήδη είχε ντυθεί "διάθεση γιορτινή". Απόψε το cd παίζει αγαπημένη μουσική.

Ένιωθε μετά από πολύ καιρό να απονείμει στον πιο σπουδαίο άνθρωπο-τον εαυτό της. Να του προσφέρει αγάπη, φροντίδα, στοργή, περιποίηση, προσοχή, αλλά και χρόνο! Η Μάνια είχε ξεχάσει. Είχε ξεχαστεί... Μήπως το ίδιο κι εσύ;

Ήθελε να "καλοπιάσει" το εγώ της, να το νταντέψει. Να του δώσει. Να του δοθεί. Να σταματήσει για μια στιγμή να ξοδεύετε και να σκορπίζει το πιο θεόμορφο θαλασσί της ψυχής της μόνο για τους άλλους.

Το τελευταίο διάστημα ήταν υποτονική. Δεν είχε διάθεση. Τα μάτια της κοκκίνιζαν και πονούσαν από κούραση, από ένταση, από αλλεργία ίσως, ή από κάτι που δεν ήθελε απλά να δει... Κι όμως τώρα πιάστηκε από μια αφορμή. Μια ιδέα στο μυαλό ήταν υπεραρκετή. "Αύριο είναι γιορτή. Είναι η δική μου μέρα. Είναι η δική μου γιορτή!"

Ξεκίνησε την μέρα με το αγαπημένο της γεύμα. Πρωινό με γιαούρτι, καρύδια, μέλι και φράουλες! Φόρεσε το μαύρο κουστούμι.. Μέσα σ' αυτό ένοιωθε ιδιαίτερα κομψή και θηλυκή. Ένα πολύ ρομαντικό μπλουζάκι και τα καινούρια χειροποίητα κοσμήματα από γυαλί μουράνο. Αυτό το δαχτυλίδι... πόσο της άρεσε αυτό το ογκώδες παράξενο δαχτυλίδι! Εσένα ποιο κόσμημά σου, σου αρέσει τόσο πολύ; Πόσο καιρό έχεις να το φορέσεις; Μήπως το στερείσαι γιατί το κρατάς για "ιδιαίτερες" στιγμές; Σήμερα πραγματικά περιποιήθηκε το μακιγιάζ. Όταν πια έμπαινε στο αυτοκίνητο τραγουδούσε, -- ήταν και ένοιωθε μια κούκλα! Το πρόσωπό της έλαμπε. Σήμερα φώτιζε αυτή την ήλιο γιατί είχε επιλέξει να φορέσει μια διάθεση γιορτινή. Έκλεισε το μάτι στο είδωλό της - είχε κατεβάσει το καθρεφτάκι του οδηγού - έβαλε μπρος την μηχανή και στην διαπασών την μουσική!
Ξεκινούσε μια ακόμη ημέρα της ζωής της που είχε προαποφασίσει να την κάνει διαφορετική.

Πότε ήταν η τελευταία φορά που επέλεξες, που αποφάσισες, η μέρα σου να είναι διαφορετική; να είναι γιορτινή; να είναι εξαιρετική; Όταν μπήκε στο γραφείο οι συνάδελφοι πρόσεξαν πως δεν περπατούσε, η Μάνια πετούσε εκείνο το πρωί. Κρατούσε κι ένα λευκό τριαντάφυλλο με μια ροζ κορδέλα στην άκρη. Έκανε ένα ακόμη δώρο στον εαυτό της. Πότε ήταν η τελευταία φορά που χαρίσατε στον εαυτό σας ένα λουλούδι; Έτσι απλά, γιατί σας αγαπάτε, γιατί σας εκτιμάτε, γιατί είστε οι καλύτεροι που μπορεί να είστε; γιατί είστε ένας υπέροχος άνθρωπος; Έτσι απλά... Ή μήπως όλα τα λουλούδια που έχετε χαρίσει μέχρι σήμερα πήγανε σε όλους τους άλλους - τους οποιουσδήποτε άλλους - εκτός από εσάς; Μήπως το αξίζετε και το έχετε ξεχάσει; Μήπως να το κάνατε σήμερα;

Μέχρι το βράδυ η Μάνια είχε ζήσει μια ημέρα εξαιρετική. 
Μίλησε με αγαπημένους φίλους. Πήρε κι έδωσε ευχές από καρδιάς. Είχε κέφι στην δουλειά. Ήταν ευχάριστη και άκρως παραγωγική. Το απόγευμα δεν ένοιωθε κουρασμένη. Πήγε σινεμά κι αργότερα για ποτό σε ένα από τα πιο όμορφα μπαρ της πόλης με αγαπημένη συντροφιά.

Ένα χαμόγελο ήταν μόνιμα ζωγραφισμένο στο πρόσωπό της. Τα λόγια της εξέφραζαν αισιοδοξία και φυσικά είχε ξεχάσει... είχε ξεχαστεί.

Είχε επιλέξει... είχε αποφασίσει σήμερα να είναι γιορτινή. Κι εγώ αναρωτιέμαι...

Γιατί θα πρέπει να περιμένουμε την ονομαστική γιορτή, τα γενέθλια, τα Χριστούγεννα ή την επέτειο για να το γιορτάσουμε;

Ποιος μας είπε πως η κάθε μας μέρα... η κάθε μας στιγμή, δεν χρίζει γιορτής;

Μια μικρή απόφαση. Μια συνειδητή επιλογή. Μια - μάλλον ασήμαντη - αλλαγή στο ετήσιο ημερολόγιο, που δεν κάνει τίποτε παραπάνω από κύκλους γύρω από τον εαυτό του, και η Μάνια έστω και για μια μέρα, ξόρκισε το φάντασμα της κακής της διάθεσης, της αδιαφορίας, του εσωτερικού πόνου, του πάντα αναπάντητου γιατί...
Μια τόση δα αφορμή. Μια παιδούλα αφορμή μετέτρεψε μια ολόκληρη μέρα σε γιορτή!

Αύριο γιορτάζετε!
Μην το ξεχάσετε. Φροντίστε από απόψε την προετοιμασία, άλλωστε ξέρετε εσείς την αφορμή... την απόφαση... την επιλογή!

 

 

 

Read 224 times

Για εμάς...

www.businesswoman.gr

Το ηλεκτρονικό περιοδικό www.businesswoman.gr μετράει σχεδόν 17 χρόνια επιτυχημένης πορείας στο χώρο της γυναικείας επιχειρηματικότητας.

Έντυπο BusinessWoman

Το businesswoman είναι ένα περιοδικό για την γυναίκα εργαζόμενη - επιχειρηματία που θέλει να είναι ενημερωμένη κάθε στιγμή για το καθετί.

Περισσότερα

We use cookies to improve our website. By continuing to use this website, you are giving consent to cookies being used. More details…